[Arb. Özgür Koca]

Davacı "Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre Alanya adresine tebligat yapıldığı, borçlunun Alman asıllı olup Türkçe bilmediği, tebligatın Almancaya tercüme edilmediği, borçlunun anlamadığı Türkçe ile tebligat yapıldığı, bu durumun Tebligat Kanunu'nun 24. maddesine ve AİHS'nin 6. maddesine aykırı olduğunu" iddia etmişse de, Yargıtay 12. HD'nin 2016/17602 esas ve 2017/9917 karar sayılı kararında belirtildiği üzere İİK'de, ödeme emri ve eklerinin, MUHATAP BORÇLUNUN VATANDAŞI OLDUĞU DEVLETE AİT YABANCI DİLE ÇEVRİLEREK GÖNDERİLMESİ GEREKTİĞİNE İLİŞKİN BİR DÜZENLEME OLMADIĞI gibi 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'te, TÜRKİYE'DE ADRESLERİ BULUNAN YABANCILARA YAPILACAK TEBLİĞ İŞLEMLERİNDE, ÖDEME EMRİ VE EKLERİNİN TERCÜME EDİLMESİNE İLİŞKİN AYRIK BİR DÜZENLEME DE BULUNMAMAKTADIR.. ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ DOSYA NO: 2024/31 KARAR NO:2024/250-YARGITAY 12. Hukuk Dairesi ESAS NO:2024/2780 KARAR NO:2024/8386