[Arb. Özgür Koca]

T.C.
YARGITAY
12. Hukuk Dairesi

ESAS NO   : 2018/1268
KARAR NO   : 2019/211   


Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi tapu maliki tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda, sair iddialarının yanısıra ihaleye konu Giresun İli, Teyyaredüzü Mahallesi, 1580 Ada 8 ve 9 parsellerin üzerinde fabrika bulunması sebebiyle ekonomik olarak bütünlük arz ettiğinden taşınmazların bir bütün olarak satılması gerekirken ayrı ayrı satıldığı gerekçesiyle ihalenin feshinin talep edildiği, mahkemece, taşınmazlar arasında ekonomik bütünlük bulunduğundan ayrı ayrı satılmalarının zarara yol açacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile ihalenin feshine karar verildiği  anlaşılmaktadır.

Aralarında ekonomik bütünlük bulunmayan mahcuzların birlikte satılması, eş söyleyiş ile tek bir ihalede satılması kural olarak mümkün değildir. Ancak, mahcuzların aralarında ekonomik bütünlük bulunduğunun belirlenmesi halinde birlikte satılmaları mümkündür. (Y12.HD. 2018/264E.-5742 K., 04.06.2018 Karar sayılı ilamı)

Somut olayda; Giresun 2. Asliye Hukuk (İcra)  Mahkemesi'nin 2015/107 Esas sayılı dosyasının yapılan yargılaması alınan bilirkişi raporlarında 9 nolu parsel üzerinde fabrika binası ve fabrikaya ait yönetim-idare binasının bulunduğu, 8 nolu parsel üzerinde ise fabrika giriş kapısı, güvenlik kulübesi ve kantar ile açık alandan oluşan depolama alanının bulunduğunun ve her iki taşınmazın da fabrika alanı olarak kullanıldığı ve ticari yönden bütünlük arz ettiğinin belirtildiği görülmüştür.

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, ekonomik bütünlük arzeden taşınmazların birlikte satılmasının zorunlu olduğu ve aksi durumun satışa katılımı azaltacağından ihalenin feshini gerektireceğinden bu yöndeki ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu görülmekle, Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklı ve ihale alıcısının istinaf yoluna başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, satışa konu taşınmazlarla ilgili kıymet takdirinin 05.07.2013 tarihinde yapıldığı,  satışın ise 28.07.2015 tarihinde yapıldığı görülmüştür.

HGK'nun 26.02.1992 gün ve 1992/70-130 sayılı kararında "satışın kıymet takdirinin esas alındığı tarihten 2 sene sonra yapılmasının başlı başına ihalenin feshi sebebi sayılacağı" benimsenmiştir. Ayrıca, İİK'nun 128. maddesinde öngörülen 2 yıllık sürenin   başlangıcının   bilahare kesinleşmesi kaydı ile kıymet takdirinin yapıldığı tarih olduğu açıkça vurgulanmıştır. Bu hususun kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece resen nazara alınması gerektiği de göz ardı edilmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.



KÜÇÜK BİR HATIRLATMA

İCRA VE İFLÂS KANUNU VE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Kanun No 7101
Kabul Tarihi: 28/2/2018

MADDE 1- 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanununun 128 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

"Ticari ve ekonomik bütünlük arz eden ya da bir bütün hâlinde satıldığı takdirde daha yüksek gelir elde edileceği anlaşılan mal ve haklar bir bütün olarak paraya çevrilir."