[Arb. Özgür Koca]

T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
12. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO   : 2021/1443 Esas
KARAR NO   : 2022/514 Karar
TARİH           : 25/02/2022


İ. **. İcra Müdürlüğünün 2020/**** Esas sayılı takip dosyasının incelenmesinde; alacaklı davacı tarafından borçlu davalı aleyhine yazılı kira sözleşmesine dayanarak kira alacağından dolayı adi kiraya dair ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 13 ödeme emrinin 08/08/2020 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, borçlu tarafından herhangi bir itirazda bulunulmadığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, takip talebinde alacaklı tarafından takip yolu olarak "haciz" gösterildiği, tahliye talebinde bulunulmadığı görülmüştür.

İcra takibinin esasını takip talebi ve buna uygun düzenlenerek borçluya tebliğ edilen ödeme emri oluşturur. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun takip talebi ve muhtevası başlıklı 58. maddesinin 5. bendinde "Takip yollarından hangisinin seçildiği;" hükmü yer almaktadır.  İİK'nun 58/5. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca takip talebinde takip yollarından hangisinin seçildiğinin açıkça belirtilmesi gerekir.

Kiraya veren alacaklı ilamsız tahliye takip talebinde kiranın ödenmesinden başka kiracının tahliyesini de talep ederse tahliye talep hakkı vardır (Yargıtay 12. HD'nin 17.10.2017 tarihli, 2016/20967 E, 2017/12628 K. sayılı içtihadı).

Takip talebinde alacaklının tahliye istemi bulunmamasına rağmen, borçluya örnek 13 ödeme emrinin gönderilmesi, alacaklıya tahliye yönünde herhangi bir hak bahşetmez. Bu durumda örnek 13 ödeme emri, örnek 7 ödeme emri gibi işlem göreceğinden, kira alacağı yönünden alacaklının takibi sürdürmesi mümkündür ( Yargıtay 12. HD'nin 29.01.2014 tarihli,  2014/392 E, 2014/2282 K. sayılı içtihadı).

Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelerle, istinaf edilen ilk derece mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.