[İçtihat]

-2

ÖZET: Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan

direnme kararına konu hükmün Ceza Genel Kurulunca incelenebilmesi için öncelikle 6763 sayılı

Kanun’un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca direnme kararının

yerinde olup olmadığına yönelik Özel Dairece bir karar verilmesi gerektiği, bu yönde karar verilmesi

için dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca Özel Daireye gönderilmiş ise de Özel Dairece söz konusu

hükmün yeni hüküm niteliğinde olduğu belirtilip direnme kararının yerinde olup olmadığına yönelik

bir değerlendirme yapılmaksızın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna iade edildiği ve Ceza Genel Kurulunca

da sanık hakkındaki hükmün yeni hüküm niteliğinde olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık

hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü

yönünden inceleme yapılabilmesi için öncelikle dosyanın, direnme kararına konu hükmün yerinde

olup olmadığına yönelik değerlendirme yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken

uyuşmazlıklar,

1- Sanık M.K.’ya atılı nitelikli yağma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarının sabit

olup olmadığının,

2- Sanık O.Ö. hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının,

Belirlenmesine ilişkin ise de 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen

geçici 10. madde uyarınca dosya kendisine gönderilen Özel Dairece yapılan incelemede sanık O.Ö.

hakkında kurulan hükmün yeni hüküm niteliğinde olduğundan ve bu hükmün kendileri tarafından

inceleneceğinden bahisle dosyanın diğer sanık M.K. hakkındaki hükümler yönünden inceleme yapılmak

üzere Ceza Genel Kuruluna iade edildiği anlaşılmakla, Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca

öncelikle, sanık O.Ö. hakkındaki Yerel Mahkeme kararının,

a) 'Yeni hüküm' niteliğinde olup olmadığının,

b) 'Yeni hüküm' niteliğinde olmadığının kabulü hâlinde, dosyanın öncelikle 6763 sayılı Kanun’un

38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. madde uyarınca direnme kararının yerinde olup

olmadığı hususunda bir karar verilmek üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekip gerekmediğinin,

Değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından,

Yerel Mahkemece sanık O.Ö. hakkında banka veya kredi kartlarının kötüyle kullanılması suçundan

kurulan mahkûmiyet hükmünün, sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine

Yargıtay 6. Ceza Dairesince, diğer bozma nedenlerinin yanında 'Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas

hükümlülüğü bulunduğu hâlde hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması'

isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda Yerel

Mahkemece kurulan 11.06.2015 tarihli ve 138-148 sayılı hükmün değerlendirme kısmında 'Sanıklardan

O.Ö.’in sabıkasında yer alan hükümlerin kesinleşme tarihlerinin yargılama konusu eylem tarihinden sonra

olduğundan TCK 58/6-7 maddelerinin uygulanma koşullarının bulunmaması' şeklindeki gerekçe ile ve

'Sanıklardan O.Ö.’nün sabıkasında yer alan kararların kesinleşme tarihlerinin yargılama konusu eylemlerin suç

tarihlerinden sonra olduğundan TCK 58/6-7 maddesinin uygulanma koşulları bu nedenle bulunmadığından

anılan bozma ilamına bu madde yönünden direnilmesine, direnmenin mahiyeti gereği sanık O.Ö. hakkında

TCK 58/6-7 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına' biçimindeki hüküm ile Özel Dairenin bozma

kararına direnerek sanık O.Ö. hakkında TCK’nın 58. maddesini uygulanmasına yer olmadığına karar

verildiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.12.2016 tarihli ve 1114-875 sayılı kararıyla direnme kararına konu

hükümler yönünden inceleme yapılmak üzere dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay

6. Ceza Dairesince 12.04.2017 tarih ve 6-951 sayı ile, 'Sanık M.K. hakkında B. 10. Ağır Ceza Mahkemesinin

11.06.2015 tarih, .../... Esas ve .../... Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden, sanık

M.K. yönünden CMK’nın 307/3. maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek

üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine,

hükmün bu kısmı incelendikten sonra, sanık O.Ö. hakkındaki karar yeni hüküm olup bu yönde incelenmek

üzere Dairemize gönderilmesine' karar verildiği anlaşılmaktadır.

414

…

Dosyanın öncelikle 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. madde

uyarınca direnme kararının yerinde olup olmadığı hususunda bir karar verilmek üzere Özel Daireye

gönderilmesi gerekip gerekmediği,

02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza

Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 36. maddesiyle, 5271 sayılı

CMK’nın 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek belirtilen fıkraya,

'Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme

kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir, görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara karşı direnilemez.' cümleleri eklenmiş,

Aynı Kanun’un 38. maddesi ile de 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli

Hakkında Kanun’a,

'(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay

ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına

direnilen daireye gönderilir.

(2) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Ceza Genel Kurulunda bulunan dosyalar

kararına direnilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir,

görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.' biçiminde geçici 10. madde eklenerek direnme

üzerine gelen, halen Ceza Genel Kurulunda bulunan ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların da

kararına direnilen daireye gönderileceği belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede,

Sanık O.Ö. hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan direnme

kararına konu hükmün Ceza Genel Kurulunca incelenebilmesi için öncelikle 6763 sayılı Kanun’un 38.

maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca direnme kararının yerinde olup

olmadığına yönelik Özel Dairece bir karar verilmesi gerektiği, bu yönde karar verilmesi için dosya, Yargıtay

Ceza Genel Kurulunun 07.12.2016 tarihli ve 1114-875 sayılı kararıyla Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmiş

ise de Özel Dairece söz konusu hükmün yeni hüküm niteliğinde olduğu belirtilip direnme kararının

yerinde olup olmadığına yönelik bir değerlendirme yapılmaksızın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna iade

edildiği ve Ceza Genel Kurulunca da sanık O.Ö. hakkındaki hükmün yeni hüküm niteliğinde olmadığının

kabul edilmesi karşısında, adı geçen hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan

414

Kararın yeni hükme ilişkin kısmının özetine 1412 sayılı CMUK’un 326. maddesine ilişkin bölümde yer verilmiş olduğundan,

söz konusu kısım bu karardan çıkarılmıştır.

kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden inceleme yapılabilmesi için öncelikle dosyanın, direnme kararına

konu hükmün yerinde olup olmadığına yönelik değerlendirme yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine

gönderilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, sanık O.Ö. hakkındaki direnme kararına konu hükmünün yerinde olup olmadığına yönelik

değerlendirme yapılması, Yerel Mahkemenin direnme hükmüne konu kararının yerinde görülmesi hâlinde

sadece sanık M.K. yönünden, yerinde görülmemesi hâlinde ise her iki sanık yönünden CMK’nın 307/3. maddesi

gereğince Yargıtay Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesine,

sonucuna göre sanıklar hakkındaki direnme kararına konu hükümlerin incelenmesine karar verilmiştir.

   YARGITAY CEZA GENEL KURULU, 26.02.2019 tarihli ve 605-134 sayılı