[Arb. Özgür Koca]

T.C.
YARGITAY
22. HUKUK DAİRESİ
Esas No: 2013/26869
Karar No: 2014/36042
Karar Tarihi: 18.12.2014

• ALT İŞVERENİN YILLIK İZİN ÜCRETİNDEN SORUMLULUĞU ( Davalı Şirketin Alt İşveren Olduğu - Son Alt İşveren Olmadığından ve Alt İşverenler Arasındaki İlişkinin İşyeri Devri Olduğu/Davalı Şirketin Yıllık İzin Ücretinden Sorumlu Tutulamayacağı )

• FAZLA ÇALIŞMA ALACAĞI ( Tanık Beyanlarıyla İspatlandığından Takdiri İndirim Yapılması Gerektiği )

• TAKDİRİ İNDİRİM ( Fazla Çalışmanın Yazılı Delille İspatlanmadığı Durumda Yapılması Gerektiği )

• TANIK BEYANLARI ( Fazla Çalışmanın Yazılı Delille İspatlanmadığı Durumda Takdiri İndirim Yapılması Gerektiği )

• İŞYERİ DEVRİ ( Davacının Birden Fazla Alt İşveren Nezdinde Kesintisiz Olarak Çalıştığı/Alt İşverenler Arasındaki İlişkinin İşyeri Devri Olduğu - Kullandırılmayan İzinlerin İş Sözleşmesinin Sona Ermesiyle Yıllık İzin Ücretine Dönüştüğü - Davalının Son Alt İşveren Olmadığından Yıllık İzin Ücretinden Sorumlu Tutulamayacağı )

4857/m. 41,63

ÖZET : Davacının fazla çalışma yaptığı şahit beyanlarıyla ispatlanmasına rağmen takdiri indirim yapılmamıştır. Fazla çalışmanın yazılı delille ispat edilmemesi durumunda takdiri indirim yapılması gerekliliği Yargıtay'ın yerleşik uygulamasıdır. Karar bu sebeple bozulmalıdır.

Davalı şirket alt işverendir ancak son alt işveren değildir. Davacı çalışmasına kesintisiz devam etmiş ve değişen alt işverenler nezdinde çalışmıştır.

Kullandırılmayan izinler iş sözleşmesinin sona ermesiyle yıllık izin ücretine dönüşmekte olup, davacının yıllık izin ücretine hak kazandığı tarihte son alt işveren davalı şirket değildir. Değişen alt işverenler arasındaki ilişki de işyeri devri olduğuna göre davalı şirket yıllık izin ücretinden sorumlu tutulamaz.

DAVA : Davacı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR :
Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idare işyerinde diğer davalı alt işverenin güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bu alacakların hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri ayrı ayrı husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu ancak ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- ) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- ) Somut olayda; davacının fazla çalışma yaptığını şahit beyanlarıyla ispatlanmasına rağmen takdiri indirim yapılmadığı görülmektedir. Fazla çalışmanın yazılı delille ispat edilmemesi durumunda takdiri indirim yapılması gerekliliği Yargıtay'ın yerleşik uygulamasıdır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3- ) Davalı S... Güvenlik şirketinin alt işveren olduğu ancak son alt işveren olmadığı, zira davacının çalışmasına kesintisiz devam ettiği ve 13.03.2011 tarihine kadar değişen alt işverenler nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere kullandırılmayan izinler iş sözleşmesinin sona ermesiyle yıllık izin ücretine dönüşmekte olup, davacının yıllık izin ücretine hak kazandığı tarihte son alt işveren davalı S... Güvenlik Şirketi değildir. Değişen alt işverenler arasındaki ilişki de işyeri devri olduğuna göre davalı S.. Güvenlik Şirketi'nin yıllık izin ücretinden sorumlu tutulması isabetsizdir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.