Küllî (toplu) icrada (yani iflâsta), borçlunun karşısında bütün alacaklıları vardır. Borçlunun (haczedilebilen) bütün malvarlığı cebrî icraya konu teşkil eder. Borçlunun bütün malvarlığı satılır ve elde edilen para ile borçlunun bilinen bütün alacaklılarının alacağı ödenir. Ancak borçlunun bütün borçları ödendikten sonra, geriye bir şey artarsa (fakat iflâsta ekseriya artmaz), artan para borçluya (müflise) verilir.Küllî icra (iflâs) yolu, her türlü alacaklar (borçlar) içindir. Az önce de belirtildiği gibi, âmme alacağı borçlularının iflâs yolu ile takibi (âmme alacağından dolayı iflâs yolu ile takip) de, (6183 sayılı Kanuna göre değil) tamamen İİK hükümlerine göre yapdır (6183 s.K. m.100) . Yani, âmme alacakları için ayrı bir kamu iflâs hukuku yoktur. İİK'nda düzenlenmiş olan iflâs hukuku (İİK m. 154-166, m. 171-256), özel hukuktan doğan alacaklar ile kamu hukukundan doğan alacaklar (âmme alacakları) için ortaktır (müşterektir).Cüz'î icra (genel ve kamu icra hukuku) ile küllî icra (iflâs hukuku) arasındaki farklar, ancak bunların ayrıntıları ile incelenmesinden sonra gereği gibi anlaşılabilir ve bu nedenle iflâs hukuku bölümünde incelenecektir . Fakat, icra hukukuna ilişkin açıklamaların daha kolay anlaşılabilmesi için, icra hukuku ile iflâs hukuku arasındaki başlıca farkları burada kısaca belirtmekte yarar vardır:İcra hukukunda, borçlunun bir veya bir kaç alacaklısı, alacağını borçlunun malvarlığmdaki bir veya bir kaç mal veya haktan (daha doğrusu o malın satış bedelinden) almaya çalışmaktadır. Burada, bütün alacaklıların alacağının ödenmesi ve borçlunun bütün malvarlığının tasfiye edilmesi söz konusu değildir.Buna karşılık iflâsta, borçlunun (haczedilebilen) bütün malvarlığı tasfiye edilir (satılır) ve elde edilen para ile borçlunun bütün alacaklılarının alacakları ödenir. Yani iflâsta hem sübjektif (alacaklılar) hem de objektif (malvarlığı) bakımından bir küllilik (üniverseliik) vardır. Oysa, icra hukuku (takibi) hem sübjektif (alacaklılar) hem de objektif (malvarlığı) bakımından cüz'îdir, yani ferdîdir.İcra hukuku bütün borçlular hakkında uygulanır. Buna karşılık, iflâs kural olarak ancak tacirler için mümkündür. Yani, tacir olmayanlar kural olarak iflâsa (küllî icraya) tabî değildir. Bu nedenle, icra hukukunun uygulama alanı, iflâs hukukundan çok daha geniştir.
