[Arb. Özgür Koca]

DİKKAT Edilmesi Gereken Husus, Derince Vergi Dairesi Alacağının MTV Alacağı Olmayıp, Farklı Bir Vergi Alacağı Olmasıdır.



T.C.
YARGITAY
23. Hukuk Dairesi

ESAS NO   : 2015/306
KARAR NO   : 2015/5054   

ŞİKAYETÇİ   : Derince Vergi Dairesi Müdürlüğü Vek. Av. Ö.A.
ŞİKAYET
OLUNANLAR   : 1-Garanti Bankası A.Ş. Vek. Av. M.A. 2-K.Ö.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı  K. İcra Müdürlüğünün 2013/10373  sayılı dosyasında borçlu aleyhine  başlatılan takipte borçlunun aracına 13/05/2008 tarihinde haciz konulduğunu ve 24/02/2014 tarihinde satıldığını, icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde 10.01.2014 tarihinde rehnin paraya çevrilmesi şerhi koyduran davalı K.Ö. 1.sıra alacaklısı olarak gösterildiğini, kalan paranın İ. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3062 sayılı dosyasına gönderildiğini, sıra cetvelinin haciz tarihleri dikkate alınarak düzenlenmesinin gerektiğini ayrıca alacaklarının 6183 sayılı kanun 21.maddesi gereği rehinli alacaklının hakkına göre rüçhanlı alacak kapsamında olduğunu ileri sürerek sıra cetveli kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı K.Ö.,  alacağının taşınır rehninden kaynaklanan  alacak olduğunu, satışı yapılan aracın ücretli olarak muhafaza edildiğini, daha sonra taşınız rehninin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığını  ve aracın bu takipten sonra satıldığını, davacının alacağının kendi alacağına karşı rüçhan hakkı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Garanti Bankası AŞ. vekili, davacının alacağının eşyanın aynından kaynaklanan bir amme alacağı olmadığından rüçhan hakkı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, K. İcra Müdürlüğünün dosyasında takibe konu alacağın, bedeli paylaşıma konu olan aracın otoparkta muhafazasından kaynaklanan yediemin ücreti olduğu, yediemin ücretinin İİK'nun 138.maddesinin 2. fıkrasında belirtilen tüm alacaklıları ilgilendiren masraflardan olduğu, bu nedenle satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerektiği, İ. İcra Müdürlüğünün 2014/3062  takip sayılı dosyasında takibin davaya konu satışı gerçekleştirilen araca ilişkin taşıt rehin sözleşmesinden kaynaklanan taşınır rehinin paraya çevrilmesi yoluyla gerçekleştirilen takip olduğu, bu nedenle icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
         
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA,  kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.