[İçtihat]

-4
ÖZET: Yerel Mahkemece sanık hakkında katılana yönelik mala zarar verme suçuna ilişkin
olarak herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılan olayda, CMK’nın 223. maddesi uyarınca verilmiş
bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunmaması nedeniyle Özel Dairece bu hususun
temyiz incelemesine konu edilemeyeceği ve buna bağlı olarak da bozma kararı verilemeyeceği kabul
edilmelidir.
Mağdur sanık T.A. ve mağdur sanık V.D. hakkında katılan sanık S.(T.)A.’ya yönelik kasten yaralama
ve konut dokunulmazlığını ihlâli suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin
kararların itiraz kanun yoluna tabi olduğundan bahisle bu kararlara yönelik taleplerin mahallince
değerlendirilmesinin mümkün görüldüğü belirtilerek, mağdur sanık V. D. hakkında katılan sanık S.(T.)
A.’ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün bozulmasına karar verilmiş, katılan
sanıklar M.A. ve S.(T.)A. hakkında mağdur sanık T.A.’ya yönelik yaralama suçundan beraat, katılan sanık
S.(T.)A. hakkında mağdur sanık V. D.’ye yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, mağdur
sanık T. A. hakkında katılan sanık M. A.’ya yönelik tehdit suçundan beraat hükümleri temyiz ve mağdur
sanık V.D. hakkında katılan sanık S.(T.)A.’ya yönelik tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri
bırakılmasına dair karar itiraz edilmeksizin, katılan S.(T.)A. hakkında mağdur sanık T.A.’nın kasten yaralama
suçundan kurulan beraat hükmü ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına
göre inceleme, sanık T.A. hakkında mala zarar verme suçu bakımından yapılmıştır.
Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi
gereken uyuşmazlık, Yerel Mahkemece sanık T.A. hakkında mala zarar verme suçundan kurulmuş bir
hüküm bulunmadığı hâlde, Özel Dairece bu suça ilişkin olarak bozma kararı verilip verilemeyeceğinin,
Özel Dairece bozma kararı verilebileceğinin kabulü hâlinde ise sanık hakkında mala zarar verme suçundan
kamu davası açılıp açılmadığının belirlenmesine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamından,
Sanık T.A. hakkında katılan S.(T.)A.’ya yönelik kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli
suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İ. Asliye Ceza Mahkemesince 27.05.2013
tarih ve ... sayı ile, sanık hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmün
açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, mala zarar verme suçundan ise herhangi bir hüküm
kurulmadığı, katılan tarafından bu hususun temyize konu edilmesi üzerine Özel Dairece, mala zarar
verme suçundan usulüne uygun kamu davası açılmasına rağmen hüküm kurulmaması isabetsizliğinden
bozma kararı verildiği anlaşılmaktadır.
1412 sayılı CMUK’un 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması
gereken 305. maddesi uyarınca, ceza mahkemelerince verilen hükümler temyiz kanun yoluna tabidir.
Hükümler, 1412 sayılı CMUK’un mülga 253. maddesinin ikinci fıkrasında 'beraat, mahkûmiyet, davanın
reddi, davanın düşmesi, muhakemenin durması kararı' olarak sayılmış iken, yürürlükte bulunan 5271
sayılı CMK’nın 223. maddesinde 'beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine
hükmedilmesi, davanın reddi, davanın düşmesi kararı' olarak sayılmıştır.
Hüküm niteliğinde olmamakla birlikte bazı kararların da kanun yolu bakımından temyizi kabil olduğu
kabul edilmiştir. Örneğin, adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları (CMK’nın
223/10) ve geri verme talebi ile ilgili olarak verilen kararlar (TCK’nın 18/4) hüküm niteliğinde olmamakla
birlikte temyizleri mümkündür.
Buna göre, Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için öncelikle CMK’nın 223. maddesi
uyarınca verilmiş bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunması gerekmektedir.
Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde,
Yerel Mahkemece sanık T.A. hakkında katılan S.(T.)A.’ya yönelik mala zarar verme suçuna ilişkin
olarak herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılan olayda, CMK’nın 223. maddesi uyarınca verilmiş bir
hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunmaması nedeniyle Özel Dairece bu hususun temyiz
incelemesine konu edilemeyeceği ve buna bağlı olarak da bozma kararı verilemeyeceği kabul edilmelidir.
Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire
kararından sanık T. A. hakkında mala zarar verme eylemine yönelik bozma nedeninin çıkarılmasına karar
verilmelidir.
Birinci uyuşmazlıkla ilgili olarak ulaşılan sonuç nedeniyle, ikinci uyuşmazlık konusu
değerlendirilmemiştir.
   YARGITAY CEZA GENEL KURULU, 29.05.2018 tarihli ve 495-245 sayılı